4 t/m 8 februari – Studietrip Wenen

Molengraaff Dispuut maakt Weens debuut

Skiën, après-ski, kaiserschmarrn, schnitzels en de pistes, dit zijn voor velen de Oostenrijkse kenmerken. Echter ademt Oostenrijk daarnaast kunst, cultuur en passie. Vooral de hoofdstad Wenen is het epicentrum van de historische kunst en cultuur. Alleen al haar sprekende paleizen en imposante gebouwen laten je met je mond vol tanden staan.

Na een wat turbulente vlucht van slechts anderhalf uur zijn met z’n achttienen aangekomen in het prachtige Wenen. Met uitzicht op de Staatsopera brachten we allereerst een bezoek aan de Nederlandse ambassadeur. Na een hartelijk ontvangst en een vragenuurtje zijn we heel wat wijzer de deur uit gegaan. In het kader van het thema milieu werden vooral vragen gesteld over een mogelijke Urgenda beweging in Wenen. Daarnaast heeft de ambassadeur toegelicht hoe Oostenrijk met de milieuproblematiek omgaat. Na deze eerste leuke activiteit zijn we met koffer en al teruggekeerd naar het hotel. Hier hebben we onze koffers gedropt en vervolgens zijn we met z’n allen de stad in gegaan opzoek naar de Weense schnitzelspecialiteiten. De eerste avond hebben we hiervan mogen genieten. Vervolgens zijn we met goede moed teruggekeerd naar de gezellige 6-persoonskamer, uitkijkend naar de rest van de dagen.

Op de tweede dag stonden we fris en fruitig op de stoep bij CMS. We hadden het genoegen om van drie gespecialiseerde advocaten een korte lezing te krijgen over verschillende onderwerpen. Dit was een leuke en leerzame manier om kennis te maken met de verschillen en overeenkomsten van het privaatrecht in Oostenrijk ten opzichte van Nederland. Deze lezing werd afgesloten met een lunch en een rondleiding door het kantoor. Dit was tevens onze eerste museumronde, want in het kantoor hing maar liefst voor honderd miljoen euro aan kunst. Onder andere een ware Andy Warhol in de garderobe! Na dit indrukwekkende bezoek is er een uurtje vrije tijd geweest waar sommigen van ons de Weense Sachertorte geprobeerd hebben. Dit bleek een verrassend goedje te zijn. Aan het eind van de middag zijn we hartelijk ontvangen bij FRA waar we een lezing over Business of Human rights en Children’s rights and justice gehad hebben. Bovendien weet iedere reiziger nu wat de FRA inhoudt en wat zij doet. Deze educatieve dag moest met z’n allen natuurlijk goed nabesproken en geëvalueerd worden en wat is nou een betere plaats om dat te doen dan het beste Italiaanse restaurant van Wenen?

Met een volle ronde buik zijn we teruggekeerd naar het hotel waar sommigen van ons nog veel van elkaar geleerd hebben. Wat is de juiste uitspraak van het woord carnaval, en is het tandpasta of tandenpasta? Na deze discussies is een heftige ’30 seconds-competitie’ van start gegaan. De verschillende tactieken die daar gepresenteerd werden van zowel uiterste kalmte tot hyperactieve omschrijvingen van de woorden maakte dat iedereen na deze intensieve battle uitgeput in bed belandde.

Wakker wordend met de woorden wespennest, salontafel, Asterix en Obelix, ventilator en oranjebitter was het tijd voor een bezoek aan het Palace of Justice. Dit adembenemende gebouw, vertelt in ieder hoekje haar eigen verhaal en de rijke geschiedenis van het gebouw was overal terug te zien. Adrian fungeerde als onze wegwijzer door het gebouw en na een korte vergelijking tussen het Nederlandse recht en het Oostenrijkse recht was hij verrast over de eigenaardigheden van ons rechtsstelsel. Het grote verschil tussen de gerechten en de mogelijkheid om constitutioneel te toetsen is hem zeker bijgebleven. Om deze schok te bedaren werden we door Adrian in de gelegenheid gesteld om gevoelsmatig 500 traptreden te beklimmen om vervolgens vanaf het dak uitzicht over heel Wenen te hebben. Zelfs vanaf deze hoogte toonde Wenen haar kunsthistorische achtergrond.

Na een korte lunchpauze heeft onze eigen commissievoorzitter Rick ons Wenens trots laten zien. Van het stadspark, naar het winterpaleis en van de Stephansdom naar de Karlskirche. Met ongeveer 30000 stappen in de benen hebben we bijna al het schoons van Wenen gezien, inclusief een woordje over de historie.

Op de een na laatste dag zijn we cultuur gaan snuiven in het kunsthistorische museum. Van de Egyptische tombes tot aan de carnavalsschilderijen en van de grootste munten collectie van Europa tot aan de verborgen kunstkamer. Hierna hebben we onze cultuurtocht voortgezet naar het jeugdidool van vrijwel iedere oma. Om van het mooie weer te genieten en om ons stappengemiddelde hoog te houden hebben we een wandeling gemaakt door de unieke tuinen van Paleis Schönbrunn. Ofwel het paleis waar ooit prinses Sissi gewoond heeft! Na de wandeling door deze prinsessentuin zijn we naar het Amsterdam light festival gegaan van Wenen. De schaatsbaan van negen vierkante kilometer zorgde ervoor dat iedereen helemaal los kon gaan op de ijzers. Waar sommigen zich afvroegen hoe ze die ijsbaan in stand hielden waren anderen bezig met het ontwijken van honderd kinderen en weer anderen probeerde het wereldrecord van Sven Kramer te verbreken. Al met al was dit een memorabele dag. De trip werd met z’n allen afgesloten met een diner in de buurt van de schaatsbaan en ter ere van de geslaagde week en dat iedereen zonder kleurscheuren de baan af is gekomen hebben we een borreltje genomen.

De langzame opstart van de laatste dag kwam goed van pas en iedereen heeft de tijd genomen om zijn/haar koffer weer in te pakken. Als een grote verzameling doornroosjes zijn we naar Nederland teruggekeerd.

Deze heerlijke trip is er zeker een voor in de boeken! Ik kan niet wachten tot we binnenkort met z’n allen gaan nagenieten van deze Trip en de 30 seconds-competitie voortzetten. Graag wil ik het bestuur, de leden en mijn medecommissiegenoten bedanken voor het neerzetten van deze geslaagde dagen.

~ Iris Mouthaan